Hipertansiyon MI riskini 2-3 kat artırmaktadır. Ancak HT’da sessiz miyokard iskemisi veya sessiz miyokard infarktüsü görülme sıklığı fazladır. MI’ların %35-48’i klinik olarak farkedilmemektedir. SKB’da her 25 mmHg artış veya DKB’da her 15 mmHg artış, re-infarkt riskini sırasıyla %37 ve %40 artırmaktadır. Bu hastalarda kardiyak mortalite de yüksektir. Hipertansif akut MI‘lı hastalarda; atrial fibrilasyon, ventriküler taşikardi ve fibrilasyon, kardiyojenik şok oranı normotansif olanlara göre daha fazladır.

Hipertansif akut koroner sendromlu bir hasta yüksek KB ile gelirse;

• Hasta şokta değil ve hemodinamik olarak stabil ise, beta-1 selektif beta blokerler IV olarak verilmelidir. KB kontrolü için diüretik eklenebilir. Beta bloker için herhangi bir kontrendikasyon varsa ve sol ventrikül disfonksiyonu yoksa, non- dihidropridin kalsiyum kanal blokeri (verapamil ve diltiazem) verilebilir.

• Beta bloker ile KB kontrol edilemez ise, uzun etkili dhidropridin kalsiyum kanal blokeri eklenmelidir. Hedef KB<130/80 mmHg’dir. Ancak kan basıncı, özellikle yaşlılarda yavaş düşürülmelidir.

Kılavuzlara göre, Akut koroner sendromda antihipertansif tedavi önerileri aşağıdadır;.